De
Rode Draad
Doorheen mijn ontwerpen is er steeds een element of een thema of een kleur wederkerend. Hieronder vinden jullie vier foto's over een paar ontwerpen van mij en de rode draad doorheen mijn ontwerpen.
Een wederkerend thema in mijn ontwerpen is beweging: zowel letterlijk als in de betekenis erachter. Ik ben gefascineerd door hoe ruimtes kunnen veranderen, reageren op gebruik en daardoor een gevoel van ritme of verandering oproepen.
In mijn ontwerpen probeer ik die ervaring van beweging te versterken. Zo wordt de toeschouwer in mijn ontwerp voor Brussel-Centraal bijna vanzelf door de ruimte geleid. De ritmiek van het vlak en de verlengde gang dragen daaraan bij.
Beweging krijgt ook een praktische rol in mijn tiny house “La Maison Pliéé”. Daar draait alles rond aanpasbaarheid: schuivende wanden, een inklapbaar bed en een dansvloer maken de ruimte flexibel. Die elementen passen zich aan aan de noden van het moment. Omdat dans: letterlijk beweging op muziek, het uitgangspunt was van dit ontwerp, valt alles op z’n plek. In dit geval is het huisje als het ware de muziek en de gebruiker danst erin.
Ik zie het interieur ook als een soort choreografie: elk onderdeel heeft een functie, staat niet zomaar ergens en draagt bij aan het totaalbeeld. Alles beweegt mee in een groter geheel.
Beweging is voor mij dus geen extra eigenschap, maar een leidraad. Het zit in de vorm, de functie, het gebruik en de betekenis. Mijn ontwerpen zijn geen statische objecten, maar nodigen uit tot transformatie en dynamiek. Ze ademen, veranderen en bewegen mee met de gebruiker en de omgeving, net zoals dans.
La Maison Pliée
Hierbij moesten we een minimale leefmodule ontwerpen binnen het volume van Thoreau’s hut (3 m x 4,5 m x 2,4 m) waarin één persoon zes maanden kan verblijven. De opdracht vroeg om een kritische reflectie op kleinschalig wonen en bewust ruimte-, materiaal- en energiegebruik. Binnen dit strikt afgebakende kader werden alle basisfuncties van wonen geïntegreerd, met aandacht voor de vier natuurelementen en vertaald in maquette en tekeningen.
Ik heb in dit project vooral de nadruk gelegd op wat belangrijk is in mijn leven, en dat is dans. Daarom werd dit ook het centrale thema van mijn tiny house. Ik ontworp een indeling voor mijn tiny house waarbij ik de helft van het huis als dansvloer kon gebruiken. Dit door middel van schuivende wanden en inklapbare meubels zoals tafels en bedden.
Transformatie - Het verlengde verleden
Een bestaand vlak wordt omgezet in een driedimensionale ruimte, gestuurd door zijn eigen kenmerken, persoonlijke interpretatie en ruimtelijk inzicht. De focus ligt op constructie, materialiteit en compositie, los van functies. Via ingrepen zoals deconstructie, spiegeling of verschaling ontstaat een nieuwe ruimte die visueel verbonden blijft met het oorspronkelijke vlak.
​
Voor mijn transformatie ben ik vertrokken vanuit de gang aan de uitgang van het vlak. Die voelde voor mij als een van de belangrijkste elementen, dus wilde ik dat versterken. Ik heb ervoor gekozen om de gang te verlengen in een meer organische vorm, zodat hij meer aanwezig is in de ruimte en echt tot leven komt.
​
​
Murphy-bed
In deze opdracht wordt een complexe interieurknoop onderzocht waarin verschillende elementen samenkomen. De focus ligt op het bouwtechnisch ontwerpen van deze verbinding, met aandacht voor materiaalkeuze, constructieve logica en ruimtelijke expressie. Het doel is om het interieur-DNA van het ontwerp bloot te leggen.
​
Voor dit ontwerp heb ik gekozen voor mijn inklapbaar bed uit te werken op schaal 1:1. Ik heb hiervoor een klein bedje ontworpen met alle knooppunten die je ook zou hebben bij het maken van dit bed met grotere afmetingen.
Ik zorgde ervoor dat het inklapbaar was door middel van scharnieren en het steunde op een balletharre. Dit was een danselement samen met mijn specifieke dansvloer en spiegelwand dat ik had geïntegreerd in mijn tiny house omdat daar het thema dans centraal stond.
Houtskool tekening klok Brussel-Centraal
Dit was één van mijn eerste tekeningen sinds ik met deze opleiding begon. Ik kreeg de opdracht om een specifiek vlak te bestuderen, namelijk een deel van het station Brussel-Centraal, vlak bij de uitgang aan de Kunstberg. In dat vlak zit een opvallende klok, die belangrijk is voor reizigers om te zien hoe laat het is en hoeveel tijd ze nog hebben voor hun trein vertrekt. Alles draait rond tijd en beweging.
​
In deze opdracht wordt een complexe interieurknoop onderzocht waarin verschillende elementen samenkomen. De focus ligt op het bouwtechnisch ontwerpen van deze verbinding, met aandacht voor materiaalkeuze, constructieve logica en ruimtelijke expressie. Het doel is om het interieur-DNA van het ontwerp bloot te leggen.
​
Voor dit ontwerp heb ik gekozen voor mijn inklapbaar bed uit te werken op schaal 1:1. Ik heb hiervoor een klein bedje ontworpen met alle knooppunten die je ook zou hebben bij het maken van dit bed met grotere afmetingen.
Ik zorgde ervoor dat het inklapbaar was door middel van scharnieren en het steunde op een balletharre. Dit was een danselement samen met mijn specifieke dansvloer en spiegelwand dat ik had geïntegreerd in mijn tiny house omdat daar het thema dans centraal stond.