DENK. VOEL. ONTWERP.
Interieurarchitectuur.
Door de ogen van Jolien
Wat betekent architectuur eigenlijk voor mij, en waarom koos ik ervoor om net interieurarchitectuur te studeren? Hou ik vast aan één bepaald idee van wat interieurarchitectuur is, of merk ik dat mijn kijk erop verandert naarmate ik meer leer en ervaar?
1
Waarom heb ik gekozen voor de richting interieurarchitectuur?
Het kiezen van mijn studierichting was best een zoektocht. Ik had echt geen idee wat ik precies wilde doen of welk domein me genoeg interesseerde om me erin te verdiepen.
Toen ik mijn interesses op een rijtje zette en die begon te koppelen aan mogelijke studierichtingen, bleven er eigenlijk twee opties over: iets creatiefs of iets wetenschappelijks.
Wat voor mij uiteindelijk de doorslag gaf, was het besef dat ik mezelf niet elke dag achter een bureau zag zitten om samenvattingen te maken of oefeningen te blokken. Daarom begon ik te kijken naar richtingen zoals architectuur of interieurarchitectuur.
Uiteindelijk koos ik voor interieurarchitectuur, omdat ik dit boeiender vind dan gewone architectuur. Architectuur draait vaak om de buitenkant van een gebouw, maar die zegt eigenlijk nog niets over wat er zich binnenin afspeelt. En net dat interieur, de ruimte waarin mensen écht leven, herinneringen maken en zich thuis voelen, spreekt mij veel meer aan.
2
Wat was mijn visie over interieurarchitectuur vroeger?
Vroeger keek ik best oppervlakkig naar interieurarchitectuur. Ik dacht dat het vooral ging over op de hoogte blijven van verschillende stijlen en vooral weten wat er op dat moment "in" was.
In mijn hoofd moest je als interieurarchitect gewoon een populaire stijl toepassen in een ruimte, met wat aanpassingen afhankelijk van de ruimte en de wensen van de klant, maar de stijl zelf bleef grotendeels hetzelfde.
Dat idee werd ook versterkt doordat mensen vaak op Pinterest inspiratie zoeken. Daar zie je vooral de stijlen die op dat moment trending zijn, waardoor het lijkt alsof je die ook moet volgen om "goed" bezig te zijn.
Als ik dan oude interieurboeken bekeek, vond ik die interieurs vaak niet mooi, gewoon omdat ik die oudere stijlen niet herkende in het huidige straatbeeld. Het voelde alsof die niet meer thuishoorden in onze moderne wereld.
​
3
Wat is mijn visie over interieurarchitectuur vandaag de dag?
Tegenwoordig kijk ik met een totaal andere blik naar interieurarchitectuur. Waar ik vroeger een oudere stijl misschien snel als oubollig zou bestempelen, kan ik die nu net wél appreciëren – zelfs in een modern huis.
Toch merk ik dat platformen zoals Pinterest vandaag nog steeds veel invloed hebben. Zeker als je geen enkel idee hebt hoe je je interieur wil inrichten, ga je daar al snel inspiratie zoeken. Maar doordat het algoritme beelden toont die lijken op wat je eerder leuk vond of opgeslagen hebt, blijf je vaak in dezelfde stijl hangen, zonder het door te hebben.
Na mijn eerste jaar interieurarchitectuur is me vooral één ding duidelijk geworden: hoe klein een ruimte ook is, je kan er altijd een persoonlijke toets aan geven. Dat merkte ik sterk tijdens de ontwerpopdracht rond het tiny house.
Iedere student begon met exact hetzelfde lege volume, dezelfde afmetingen, dezelfde opdracht. En toch was aan het einde van de rit geen enkel ontwerp hetzelfde. Elk tiny house had zijn eigen verhaal, zijn eigen sfeer.
Daaruit heb ik geleerd dat een interieur véél meer is dan gewoon 'de binnenkant' van een huis. Het is een soort representatie van wie je bent – een spiegel van je persoonlijkheid, vertaald in kleuren, materialen, vormen en sferen.
De gedachte dat er zoiets bestaat als dé ‘populaire stijl’ voelt nu achterhaald. Een stijl moet niet in de mode zijn, het moet passen bij wie jij bent.
Casa Azzurra - Studio Adm
Dit is een interieur waar ik vroeger waarschijnlijk heel anders naar zou hebben gekeken. Ik zou het niet meteen lelijk gevonden hebben, maar de combinatie van verschillende structuren zou me toen minder hebben aangesproken.
Je ziet hier bijvoorbeeld stoelen met een gevlochten zitvlak en rugleuning die doen denken aan een jaren ’80-sfeer. Onder de keukentafel ligt een gevlochten tapijt, terwijl er richting de zithoek verschillende andere tapijten liggen met kleur en patronen. Die mix van structuren en materialen contrasteert met de strakke architectuur van het gebouw zelf: rechte, witte muren zonder decoratie, wat zorgt voor een sobere, moderne sfeer.
Vroeger zou ik dat gebruik van verschillende tapijten misschien rommelig of ‘te veel’ hebben gevonden. Maar nu bekijk ik het anders. Voor mij voelt het als een wit, strak canvas dat opgevuld is met kleur, textuur en warmte via stoffen en materialen. Juist die tegenstelling maakt het interessant.
Het interieur is ook op een subtiele manier opgedeeld in zones. De eetruimte aan de keuken, waar de gevlochten elementen het meest aanwezig zijn, straalt iets rustieks uit. Naarmate je verder wandelt richting de zithoek, worden de materialen zachter en verschijnen er meer kleuraccenten. Die overgang maakt de ruimte dynamisch, maar toch samenhangend.
Wat ik ook boeiend vind, is het contrast met de buitenwereld. Door het raam zie je een woestijnachtig landschap, ruw, droog en met een eerder eentonig kleurenpalet. Daardoor komt het kleurrijke interieur nog sterker naar voren. Vroeger zou ik dat misschien als ‘te fel’ hebben ervaren, maar nu begrijp ik dat dit net een warme tegenreactie is op de sobere omgeving.
Kortom: ik bekijk dit interieur vandaag veel persoonlijker. Het is niet zomaar een verzameling meubels of stijlen, maar een doordachte compositie van sfeer, contrast en functie.
